Τι ηλίθιος που είναι ο κόσμος. Τι ηλίθια που είναι η ζωή; Είναι λες και σε δουλεύουν από την μέρα που γεννήθηκες.
Γεννιέσαι με αμάρτημα στην πλάτη, από την πρώτη μέρα της ζωής σου λέει. Εκτός τούτου κανείς ποτε δεν σου λέει τον λόγο ύπαρξης. Άλλοι πιστεύουν ότι άν δεν φας ψωμί, ή αν λατρεύεις μία εικόνα ή τον γαμημένο Χριστούλι ή τον βλάκα Βούδα θα έχεις νόημα.
Η πλειοψηφία απλώς δεν ξέρει καν τι πάει να πει νόημα ή λύση, είναι απλά τα ζώα που πίνουν μπύρες και βλέπουν μπάλα, ή βάφουν τα νύχια τους και γαμιούνται τα βράδια. Με αυτούς ούτε καν θα ασχοληθώ.
Αλλά ειλικρινά είναι όλα τόσο ηλίθια.
Πρέπει να τρέξεις για το φαγητό σου. Γιατί; Γιατί να μην χρειάζεται να το κάνεις αυτό. Τοσό κακό θα ήταν;
Πρέπει όλη την ημέρα να προσπαθείς να ικανοποιήσεις τον εαυτό σου. Να είσαι χαρούμενος. Τόσο κακό θα ήταν όλα αυτά απλά να τα είχες;
Καλά για την κοινωνία δεν θα πω καν. Εκεί τα πράγματα είναι τόσο ηλίθια που ξεπερνούν τα όρια της φαντασίας.
Πρέπει να χαμογελάς μόνιμα, και αυτό σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Απόλυτα λογικό. Είναι όλα ένα μεγάλο ηλίθιο θέατρο για μένα και τίποτα παραπάνω.
Για μένα η μοναδική λύτρωση είναι η γνώση μαζί με την απάθεια και ύστερα το τέλειο πέπλο της ανυπαρξίας.
Όλα είναι για τον πούτσο. Γαμιόλες.
